7 figure business? Echt niet

Al vanaf het moment dat ik koos voor het ondernemerschap wist ik heel duidelijk, het hele ‘next level’ ‘VIP’ en andere termen zijn niet voor mij. In mijn opleidingstraject koos ik daarom bewust voor iemand die dit niet pretendeerde. Degene die dit wel deed op haar site stootte mij hierdoor juist af. Ik heb niks met programma’s die hierop hameren, om je bedrijf naar ‘the next level’ te tillen. Of om mijn bedrijf naar de 100K te brengen. Een 7 figure business staat niet op mijn wishlist. En ik ga je uitleggen waarom.

7 figure business_ Echt niet

Ik voelde me direct heel klein worden

Het schermen met omzetcijfers is de norm geworden in social media land. Op een event eerder dit jaar was ik in gesprek met een aantal onderneemsters, waarvan 1 dame het had over een campagne die haar een omzet van 40K had opgeleverd. Ik voelde me direct héél klein worden. Damn, over dat soort cijfers kan ik alleen maar dromen. In datzelfde verhaal vertelde ze ook dat de marketingkosten voor diezelfde campagne zo’n 6K waren geweest. Dat maakte dat ik gelijk weer begon te relativeren. Omzet ís geen winst. En het maakt geen bal uit wat een ander draait of doet. Blijf bij je eigen verhaal en keuzes. Ik ben uniek als persoon en maak daarmee mijn eigen beslissingen in mijn bedrijf.

Moneymindset

Mijn relatie met geld is altijd een struggle geweest en ik realiseer mij dondersgoed dat dit de basis is dat ik zo’n sterke mening heb over bovenstaande termen. Mijn  ‘moneymindset’ zoals zovelen tegenwoordig gebruiken, wijkt af van de norm. Ik heb nooit gekozen voor een baan waar ik veel zou verdienen, maar voor een baan waar ik het naar mijn zin zou hebben qua collega’s en werkzaamheden. Ik kán simpelweg niet iets kiezen, puur om het geld. Ik zou er doodongelukkig van worden en het werk na korte tijd niet meer volhouden, omdat mijn hart er niet in zit.

Ik vind dus ook wel iets van mensen die dit wel doen, alhoewel ik liever zou willen dat ik dat niet had. Mijn sterke aversie tegen de goeroe’s in deze wereld, de Simone Levie’s en Michael Pilarczyk’s zijn gewoon niet voor mij gemaakt. Het enige wat ik kan zien is het inhameren op de onzekerheden van (startende) onderneemsters en door middel van hele dure programma’s en bijeenkomsten (want veel geld is veel kwaliteit toch?!) open deuren intrappen. Om vervolgens de ‘magische code’ te geven, die een dertien-in-een-dozijn tactiek blijkt te te zijn, wat je onderdeel van een eenheidsworst maakt.

7 figure business

Geld vind ik niet vies, maar ik ontvang en spendeer het liever op andere manieren. Ik geloof niet in de tactiek dat hoge prijzen vragen kwaliteit en inzet garandeert bij je klanten. En ja, ik ben iemand die altijd lage prijzen heeft gevraagd en inmiddels langzaam die wat aan het verhogen is. Zo verdiende ik geen drol (sterker nog, ik legde er op in) op de netwerk events die ik een jaar lang voor ondernemende vrouwen organiseerde in Nederland. Een laagdrempelige manier om je netwerk uit te breiden. En dat is exact de reden dat ik de prijzen laag wilde houden. Ik deed dit niet om mijn bedrijf te promoten en meer klanten te werven, maar omdat ik frustratie bij mezelf en andere onderneemsters zag dat de geijkte netwerkborrels gebakken lucht zijn.

Wat ik er aan over hield? Een gunfactor en goede naam bij veel onderneemsters die ik hierdoor aan mijn netwerk heb toegevoegd. Prachtige verhalen van mooie samenwerkingen en vriendschappen die zijn ontstaan uit deze events. En dat is ook een vorm van betaling.

Not done

Nee, dat betaalt mijn rekeningen niet, dat snap ik. Daarom zie ik steeds meer in hoeveel waarde ik kan bieden met mijn kennis en manier van denken en verhoog ik af en toe mijn prijzen. Maar ik weiger voor zaken waar ik naar mijn mening nog onvoldoende ervaring in heb, de hoofdprijs te vragen. Zo is er een sterke mening in de wereld van fotografen, en dan heb ik het niet alleen over geschoolde vakfotografen, maar mensen die d.m.v. workshops en als autodidact heb vak hebben geleerd, over prijzen. Ik ben nog lerende en vraag daarom (nog) geen hoge prijzen voor de shoots die ik doe. De mails die ik hierover heb gehad zullen je verbazen. Ik verpest de markt met de prijzen die ik vraag.

Ik zie het anders. Ik zou me een oplichter voelen als ik hoge prijzen vraag voor iets waar ik nog weinig ervaring mee heb in vergelijking met fotografen die al veel langer in het vak zitten. Voor iedere prijs is een doelgroep, dus naar mijn idee zegt het vooral veel over degene die zich zo aangevallen voelt. Sta gewoon voor je eigen business en blijf je eigen ding doen. Maak je niet druk over wat een ander doet, want dat is zonde van je energie.

Jij bepaalt wat succes voor jou is

In een artikel wat ondernemerscoach Kelly Weekers dit voorjaar plaatste op LinkedIn stelde ze  ‘€1.500,- per maand is geen succesvolle onderneming’.  Daar vond ik wel wat van en plaatste de volgende opmerking:

Ik ben het zeker eens dat het kostendekkend moet zijn en je moet kunnen voorzien in je levensonderhoud. Ik vind alleen een bedrag verbinden aan succes erg kort door de bocht. De graadmeter van succes is voor iedere ondernemer anders. Ik ben door mijn chronische ziekte het ondernemerschap in gegaan, omdat er geen andere keuze was. Ik verdien nu 1/3 van wat in loondienst verdiende. Maar dat is voor mij zeker niet de graadmeter van succes. Het feit dat ik in 3 jaar tijd nóóit heb hoeven acquireren en vol zit met klanten, dát is voor mij succes! Dat ik alle vrijheid heb om te reizen én te werken, dat is voor mij succes! Dat ik ondanks mijn ziekte kan meedraaien in de maatschappij, dát is voor mij succes!

En daar sta ik nog steeds achter. Dus lieve (startende) onderneemsters, wees vooral jezelf, vergelijk jezelf niet (teveel) met anderen, want de weg en ervaring van iedere ondernemer is anders en uniek. En dát is jouw kracht! Durf er voor te staan en je te laten zien. Want er gaat niemand aan jouw deur kloppen of er misschien nog een goede copywriter/coach/grafisch ontwerper/VA achter zit verstopt. Dit moet je zelf doen en als je ondernemer bent geworden is dat part of the job!

X